Mijn overgrootvader zei al:
”Die wolken zij niet echt zo,. Zo ben ik van binnen.”
Ik probeer ook niet meer de wolken te tekenen zoals ze op mijn foto’s staan.
Wat ik nu doe in een “brush” kiezen (dat is een digitale kwast), en dan “vingerafdruk van die brush laten bepalen hoe de wolken zijn. Ik hou er van als je de afdruk van een kwast ziet, of die nu echt of digitaal is. Het is eigenlijk een beetje spelen wat ik doe. En dat is precies wat tekenen moet zijn.
Wat ik van deze winterluchten zo mooi vind is dat waterige zonnetje en het juist niet knalrode of oranje, maar juist de subtiele verkleuring. Voor mij voelt het alsof de lucht me zacht aait, omdat ze weet dat ik al zo veel prikkels binnen krijg.
