Het podium is mijn thuis

    Altijd vind ik mezelf maar een aandachttrekker, als ik zo nodig weer eens op een podium moet. Altijd, behalve als ik op het podium aandacht sta te trekken. Zodra ik een podium op loop, of zelfs als ik in de coulissen ben, voel ik het. Hier gaat mijn hart van...

Waar zijn mijn pieken?

Nog even over dat wandelen. De bossen zijn zo mooi nu, onder en boven blad. De bladeren onder mijn voeten nog geen natte pulp, maar als een vijver die de kruinen boven mijn weerspiegelt. Alle kleuren goud. Het geel en oranje dat ik nu zó mooi vind, dat het in mijn...

leuk

Wilskracht. De eerste dag, Ja! Makkie! Als het nog nieuw is, net uitgepakt, dan is het nog leuk. Dan overheerst het “yes, we can!”.Ik wil mij nog wel eens zien over 30 dagen, of 100. Gewandeld, wel 13 kilometer! En weer buikspieroefeningen. En geen...

Woorden

Grijs, vlakte, woestenij, loden luchten, leegte, kaal, leisteen, keileem, steppe, mist, uitzichtloos, vlakte, styx, tunnel, dode moerassen, vlakte van Mordor. Mooie woorden gaan me niet redden. Niet als ik ze gebruik om mijn gevoel te vangen en in te lijsten. Maar...

omslagpunt?

Misschien is het tijd voor een keerpunt. Stoppen met somberen. Nieuwe gewoontes. Bijvoorbeeld een lijstje maken met alle dingen die me vreugde brengen, en die niet gebaseerd zijn op een applaus. Dit voelt als een nieuw houvast. Maar dat is nu net het probleem. Ik...

Blijven schrijven

Blijven schrijvenelke dagwat er isin het nuzodat ik later weer zal weten hoe het was.Maar wat is het moeilijknu mijn leven op pauze staat.IK heb het losgelatenmaar het laat mij niet los.Betekenis willen hebbenof op zijn minst bouwen aaniets dat betekenis zal...

Ooit

Ooit ga ik hier schrijven hoeveel rust het me geeft dat ik alles heb losgelaten. Nu is geen ooit.

een gemeenschap

Nog zo’n thema dat terug komt. Dit blog schreef ik ruim vijf jaar geleden. http://jacobjanvoerman.nl/social-media-is-nog-helemaal-geen-schering-en-inslag/ Ik ben vrijwilligerswerk gaan doen. Ik was drie jaar lang een wandelmaatje van iemand met een...

Ik streel mij

Ik kan natuurlijk schrijven over de Human Library. Maar dat wordt dan net zo’n blog als gisteren. Over me geen raad weten in een ruimte met heel veel mensen. Het lastig vinden om iedereen een hand te geven en een naam te horen (en als ik geluk heb ook te...

Irritaties en prikkels

Ik was eergisteren bij de verjaardag van Savannah Bay. Ik schreef daar gisteren al een blog over. Hoe mooi het was. Mijn blog van vandaag gaat over het uur dat er aan vooraf ging. Het gaat over ergernissen die er nooit mochten zijn van mezelf. Dingen die ik net zo ver...