Het niet geschreven hoofdstuk

5 januari 2017 Hier begon het. Nou ja, het begon eerder, maar deze dag is een keerpunt, en ik schreef er niet over in mijn boek. Nou ja, ik schreef erover, ik schreef over de nacht dat ik googelde op trans zijn en dat ik de hele nacht huilde, maar ik schreef niet over...

Trans en hokjes

Ik plaatste iets over een dysforie momentje op twitter en er ontstond een gesprek over typische mannen- en vrouwendingen en dat dat eigenlijk maar onzin is.Helemaal gelijk natuurlijk, en toch, ik hecht aan vrouwendingen. Vrouw zijn is een hokje waar ik ruim vijftig...

Mijn brein gaat aan

Nu ik mijn oerangst in het gezicht heb gekeken, heb gevoeld en omarmd kan ik met meer afstand naar mezelf kijken. En dan kom ik op allemaal dingen die ik al wist maar waarvan ik niet besefte hoe dat precies bij mij werkt. Het aangaan van mijn brein, bijvoorbeeld. Ik...

Missie

Ik besef nu dat het mijn hele arbeidzame leven al een dilemma voor me is. Help ik mensen omgaan met een wereld die mensonvriendelijk is? of Zorg ik ervoor dat die wereld wat mensvriendelijker wordt? Natuurlijk moet je beide doen, maar al in al mijn banen was ik...

Je mag ook niks meer zeggen

“Je moet tegenwoordig zo op je tenen lopen met wat je zegt. Dat rekening houden met elkaar schiet helemaal door.” Hier spreekt iemand die niet door heeft dat de mensen waar het om gaat op 1000 meter afstand, de 1000 meter moeten lopen. Wat die wel ziet is...

een lastig gevecht met bureaucratie

  Ik kreeg een boeterente omdat ik een spaarplan voor aanvullend pensioen afkocht toen ik dat geld hard nodig had om te overleven. Ik was door mijn transitie werkeloos geworden, en had al een burn-out. Ik was dus arbeidsongeschikt, een van de toegestane omstandigheden...

Jezelf accepteren

Dat accepteren blijft lastig . . .  met die twee c’s.Die schreef ik ooit als reactie op alle meme’s over zelfacceptatie. Het lijkt zo logisch en zo makkelijk. Een omdenkdingetje: kijk er eens met andere ogen naar. Maar voor mensen die zichzelf onbewust...

Wat ik voor mezelf schreef tijdens mijn jaar therapie

Ze waren er gewoon altijdde bang en de hoede.Ze waren er gewoon.Ze werden zo gewoondat ik niet meer wist dat ze er waren.Nu kan ik ze weer voelenhoe ze mijn adem vasthoudende pijn in mijn borst,hoe mijn hart zich balttot een klomp in mijn keel.Nu kan ik de klomp gaan...

Ik leerde iets nieuws over Hoogsensitiviteit

Ik sprak met mijn broer. We vroegen ons af waarom ik als kind zoveel kwetsbaarder was dan hij. Hij zag ook wel hoe oneerlijk en gevaarlijk de wereld kon zijn. Ik vroeg hem hoe hij dat dan deed, overleven. En toen bleek dat hij veel beter dan ik in de gaten had wat de...

Stilte na de storm

Ik zit op de bank, op mijn vertrouwde plek in de hoek bij het raam. De zon schijnt naar binnen, het is bijna winter, de zon laag genoeg om onder de balkonrand van mijn bovenburen door te schijnen, de bomen kaal genoeg om het zonlicht door te laten. Dit is winterlicht,...