huilen is ontgiften

En de tranen komen weer, onhoudbaar. Ik wil ze ook helemaal niet meer tegen houden. Het voelt goed als het stroomt. Er was wel een aanleiding, een artikel ov er een jonge trans vrouw die beschrijft hoe haar ouders haar bij elke stap ondersteund en begeleid hebben, en...

de volheid van mijn leven

Ik kijk in de spiegel  naar de mens die ik nu ben ze is een vrouw een mooie vrouw haar ogen fonkelen met een energie waarvan voorheen alleen een vermoeden  zichtbaar was ik ben haar en ik ben ook degene die dacht dat ze hem was ik voel een heel leven in mij de...

voeten op de grond (en nog steeds in de hemel)

  Ik geniet van twitter.Fijn  contact met lieve mensen. En ik ben ook dol op alle fijne reacties als ik mijn kleren show.Maar ik moet er niet afhankelijk van worden. Niks mis met waardering willen (daar schreef ik het gedicht van Karel, hier beneden over). Maar ik wil...

Wat ik niet kan zeggen over mijn vrouw zijn

  Ik vertelde al in een filmpje dat er maar één aanwijzing is dat ik vrouw ben: mijn gevoel diep van binnen. Dat blijft staan. Dáár is de beslissing genomen om in transitie te gaan, een hele diepe zekerheid die ik op geen enkele manier met anderen kan delen. Ik zou...

nieuwe fase

long time no writeveel gebeurdIk schrijf dit vanuit het ziekenhuis. Het is donderdag. Maandag 29 juni was mijn operatie. Ik heb een yoni. En dat heeft meer impact dan ik ooit gedacht had.  De zwaarte is weg. Ik voel me bijna ontheemd. Mijn diepdonkere kant die me...

eenzaam

Geen blog vandaag. Ik ben zo moe dat ik alleen nog maar kan zitten staren en huilen. Ik ben gelukkig. Ik hou van mezelf. Ik denk geen vreselijke dingen. Ik ben niet bang. Dit is geen depressieve bui.Maar ik  ben zo verschrikkelijk moe. En als ik moe ben voel ik me...

moe

Als ik afdaal in mijn moe zijnvele jaren diep,als ik ontspanwat niet meer strak hoeft, trilt het, oncontroleerbaar.Op deze frequentie komen mijn tranen los.Ik streel mijen wensdat iemand anders dat nu even...

Transitiedingetjes, nog steeds

Gender euforya, dingetjes om blij van te worden. Dit soort kleine dingen had ik de eerste twee jaar aan de lopende band. En ze zijn er af en toe nog. Kleine blije verrassingen. Ik kocht witte enkelsokjes.  En ik zie ze nu, achter mijn laptop schuil gaan. Ze roepen...

ontprikkeldag

Het waren heftige weken. Mijn diagnose, een operatie aan mijn nek, een operatie aan mijn hak (glassplinter is er gisteren uitgehaald), een mislukt voorzitterschap, een gebroken pols op het schoolplein. Ik ben er allemaal wonderbaarlijk rustig onder gebleven. Maar het...

Voor mezelf

Sorry lezers die meelezen, deze is even voor mezelf. Eigenlijk is alles hier voor mezelf. Ik kijk af en toe, en dan zie ik dat er zo’n 15 mensen meelezen, alsof ik in fijn gezelfschap voor mezelf schrijf. Alsof jullie meekijken terwijl ik dit typ. Dat is een...