Mijn stijl ontdekken

Zondag was er uitleg over de plannen voor een de Kerk.
Ik werd er blij van.
Ze zijn al drie jaar bezig een Huis van Ontmoetingen te worden, en zijn.
Nu komt er een verbouwing om ruimte maken voor meer activiteiten.
Niet per se voor gelovigen. Het wordt een soort buurthuis, maar dan wel op her gebied van zingeving.
We is al het Odense Huis voor mensen met Alzheimer.
Je zou kunnen zeggen dat het een plek is waar ruimte is voor buitenbeentjes.
Ik ga in oktober een groep leiden met het maken en vertellen van verhalen.
(Ik blijf dat ook in Arnhem van de grond zien te krijgen)

Het is een fijne gemeenschap waar ik me welkom voel.
Ik heb dat al heel lan gewild: het gevoel dat ik op social media heb maar dan in mijn woonplaats.

Ik heb al mijn sociale media losgelaten.
Ik blijf alleen hier op Facebook, want het contact met jullie is fijn.
(Dat was het op twitter ook, en op het alternatief “bleusky” ook, maar het is goed om een groot deel in het echte leven te gaan verankeren.

Na bijna 7 jaar hier wonen is het goed om hier ook echt wortel te gaan schieten.

(Foto: de nieuwe pergola, die gisteren geplaatst is op mijn koffie-drink-plekje. Waardoor mijn tekening verouderd is. Die maakte ik vroeger, in de tijd dat er nog geen pergola was)

Zomer

 

 

Toen ik terug fietste van het Openluchtmuseum trapte ik hard op de rem. Ik MOET een foto maken van het bos, met het zonlicht op de bladeren, achte bladeren die juist in de schaduw zijn. Dat spel van licht en donker vaccineert me eindeloos. Je zult dat dan ook nog vaak tegenkomen in mijn tekeningen.

Ik schreef er hier een gedicht over. 

 

Reken is ook schitterend en zó moeilijk om te tekenen. Hier een eerste pogin. Dit is een van die dingen die echt beter gaan op de iPad

 

In de trein naar Arnhem, de Rijn over. Ik wilde de weidsheid en het water uitproberen.

 

Het is in Doorwerth moeilijk om de zonsondergang te zien. Overal is bos. Waar je wel ver weg kunt kijken is vanaf de Duno over de uiterwaarden, maar dat is pal zuid.
Na jaren eindelijk een plek gevonden. Een stuk hei bij Renkum, een van de plekken waar de geallieerden landden tijdens Market Garden. Daar zat ik dus dit jaar op de langste dag en dit is wat ik zag.

 

Eén van mijn favoriete plekken, de Duno, met schitterend uitzicht over de Rijn, de uiterwaarden en zelfs Arnhem én Nijmegen.

 

 

Op de terugweg van bezoek aan dochter is Nijmegen. Ik vond de bermen zo mooi.

 

Het paadje naar de basisschool waar ik pleinwacht ben. Ik zei al, alles is bos in Doorwerth, en dat is vooral mooi, ook als het regent.

 

 

Onderlangs mijn berg, de Fonteinallee. Hier eindigen veel beken. Deze was zo mooi donker en groen van kroost. En dan weer dat licht.

 

Ook op de Fonteinallee, uitkijkend op de uiterwaarden.

 

Nog steeds van de zelfde wandeling op de Fintijnallee, vlak voor Heveadorp (vanaf het kasteel gelopen)

 

 

Wandeling over de hei bij Wolfheze. Daar kun je via de wildwissel de snelweg over. Dit is aan de overkant. Het was heel zomers, ik wilde het halmgras weergeven.

 

Met een vriendin naar een kwekerij. En opeens snapte ik waar mijn grootvader graag bloemen en planten schilderde. (Ik was altijd meer van de landschappen van mij overgrootvader). Wát een vormen en wát een kleuren. Ik vind deze tekening iets te stijfjes. Ik ben nog steeds op zoek naar een manier om wat losser te tekenen. Het risico van digitaal is dat je eindeloos kunt verzanden in de details, omdat je kunt inzoomen. Maar dan moet je dus oppassen dat je de samenhang niet kwijt raakt. Dat is hier wel een beetje gebeurd.

 

Fietspad van Wolfheze naar Oosterbeek. En weer dat licht!

 

Openluchtmuseum

 

Oorsprongbeek

 

 

Mijn balkon

 

 

 

 

De kerk aan de overkant van mijn huis, en de plek waar ik in de zomer ‘s ochtend koffie drink omdat daar wel zon is en op mijn balkon nog niet.  (Zie hierboven de foto van de regen, voor uitzicht op deze plek vanuit mijn balkon)

 

 

En vanaf die zelfde plek, als ik iets naar links kijk, zie ik het vlaggetje van Bard, die op de hoek van de wek Aardbijen, Kersen en pruimen verkoopt. Als hij is is, is het zomer. 

 

 

Als ik naar het AMC Utrecht moet, voor mijn Cochleare Implantaten, en dat moest nu omdat ik het programma voor ringleiding wilde activeren, en het is zomer, ga ik graag via Bunnik. Ik stap dan uit bij station Bunnik en loop via Amelisweerd naar het ziekenhuis. Deze tekening is van een foto die ik halverwege maakte.

 

 

 

Uitzicht vanaf mijn balkon naar het kraantje van de Kersen.

Donderbui die snel op stak en even snel weer weg was. Laat op de avond kwam zelfs de zon nog even door.

 

Weer een keer fietsen naar de Boshoeve. Dit pad kun je bereiken vanaf het fietspad dat van Heelsum naar Volwheze gaat, langs de snelweg.