Dit is een boodschap voor mensen die met lede ogen zien hoe de wereld verhardt. Voor wie de pijn voelt voor al die mensen die worden buitengesloten, niet meer mee kunnen doen. Je kunt je machteloos voelen als je dat ziet gebeuren.
Liever lezer, er is hoop, en jij bent die hoop. Je machteloze gevoel is een teken van een grote kracht. Het is de grootste kracht in de wereld, de kracht van de liefde. Het is een scheppende kracht. Alles wat waardevol is, is ooit met liefde gemaakt. Alles wat echt van belang is, is uit liefde tot stand gekomen.
Liefdeloze machthebbers spreken met hun veel te grote monden niet de taal van de liefde. Hongerend naar nog meer macht lopen ze zonder blikken of bloezen over de kwetsbaren heen. Deze machthebbers zijn niet in staat om iets te maken. Hun macht kan alleen afbreken.
Dat werd me weer duidelijk in een lezing die ik volgede over Apocalyptische literatuur. Ik leerde dat het beeld dat ik daar bij had helemaal niet klopte. Ik dacht dat het ging over rampen en het einde van de wereld. Die beelden staan er in, maar ze vormen niet de kern van dit soort literatuur. Er vallen meer verhalen onder dan het boek Openbaring. Allemaal zijn ze bedoeld als protest en troost. Ze zijn geschreven in een tijd waarin er wrede heersers regeren, en ze hebben de boodschap: de wereld zoals die er nu uitziet is niet de bedoeling van God. De liefdeloosheid heeft niet het laatste woord.
In dit licht moet ik ook denken aan woorden uit de bergrede. “Zalig zijn de zachtmoedigen, want zij zullen de aarde beërven”. Wat een mooi woord: zachtmoedigen. Het zijn niet de mensen die met een vuist op tafel slaan. Het zijn de mensen die zelfs vaak over het hoofd worden gezien. En toch zijn zij het die de troost voor de wereld zijn. Hun kracht is de kracht van de liefde, de sterkste kracht in de wereld. Het is misschien niet de kracht die altijd kan voorkomen dat iets afgebroken wordt, het is wel de kracht die altijd weer kan opbouwen.
Ik reken ons, in onze machteloosheid, tot de zachtmoedigen. Dat we oog hebben voor de mensen die op welke manier dan ook worden afgedankt, is een onderdeel van onze macht, de macht van de liefde. Laten we het blijven uitspreken: “We zien jullie. Jullie doen er toe.” Dat is misschien wel de belangrijkste manier waarop we de wereld mooier maken.
