Ik ga de hele bijbel lezen in één jaa. Daarvoor heb ik een speciale Bijbel (NBV21) die daarvoor een speciale volgorde heeft waar pasgeleden en spreuken tussen de langere teksten worden verweven, en waarin gewisseld wordt tussen oude en nieuwe testament.
Ik ben van plan om hier elke dag te schrijven over wat ik lees en wat dat bij mij oproept. Daartussendoor zal blijken wat het geloof voor mij betekend. Dat is niet eenduidig en misschien ga ik mezelf zelfs tegenspreken, maar dat hoort er allemaal bij.
Dit is mijn persoonlijke geloofstocht, die overigens al in mijn leugens begon. In mijn boek “Onder de Radar” heb ik al geschreven hoe het geloof een altijd een onderdeel van mijn leven is geweest, als heb ik dat heel lang niet geloven genoemd. Ik vermeed ok het woord God.
De Bijebel is niet nieuw voor me. Ik maakt daar kennis mee ten tijde van het verschijnen van de Niewe Bijbelvertalning in 2005. Dat is nog steeds de Bijel die ik als standaard gebruikt. Dat ik nu vier verschillende vertalingen heb is voor mijn autisme die maakt dat ik mijn interesses soms want manische trekkende krijgt. Ik vind het mooi om verschillende vertalingen naats elkaar te zien, en kijken welke keuzes er zijn genaakt. Het geeft ook inzicht hoe je een tekst anders kunt lezen. Ik heb NBV05, NBV21, De Naardense vertaling en de Willibrord vertaling. Daarnaast heb ik een hele mooi kinderbijbel met vertellingen van ginderboekeschrijvers, de bijbel voor ongelovigen (zeer aanbevelenswaardig), en ik begon ooit met “Het verhaal gaat” van Nikko Terlinde.
Ik heb nooit alles in de Bijbel gelezen en dat ga ik nu dus wel doen. En hier komt dus het verslag. Ik blijf kritisch als ik de bijbel lees, omdat ik besef dat het mensen zijn die het geschreven hebben. En mensen worden beïnvloed door de tijd waarin ze leven. Naast onsterfelijke waarheden weet ik dat ik ook normen en waarden uit andere tijden tegen ga komen. Ik neem de vrijheid om zelf te kiezen en keuren wat wat is. Ik zal dat met een open hart doen, maar ik ben zelf natuurlijk een kind van mijn tijd, dus mijn normen en waarden zullen te zien zich mengen met die onsterfelijke waarheden. Dat zie ik iet als probleem. Die diepe waarheid kan ik voelen, maar zodra ik daar woorden aan geef glipt het weg. Dat kan niet anders. Maar als we allemaal die waarheid zoeken en proberen te benaderen, dan komen we samen wel heel erg dicht bij. Dit is mijn kleine aandeel, meer niet.


