Ik lees Bijbels tegengif voor nu.
Het boek Danliël wordt uitgelegd tegen de tijd van nu. Er zijn verrassend veel overeenkomsten.
En toevallige gaat de lezingenreeks die ik volg over Apocalyps literatuur, en ook over Daniël (want die hoort daar ook bij). Via de lezingen leerde ik dat Apocalyps gewoon “openbaring” betekend, en dat de teksten protest teksten zijn uit een tijd waarin de bevolking gebukt gaat onder een tiran. Dat lijkt er op deze tijd, waar overal de tirannen stempels zetten.
In dit boek wordt gesteld dat de hele Bijbel eigenlijk die toon heeft: gek genoeg is de Bijbel dus anti establishment. Verhalen waarin verteld wordt hoe het volk bevrijd wordt uit de g van tirannen, of, zoals je het ook kunt zien, uit onderdrukkende systemen.
In dat boek lees ik dus dat het nog al wat uit maakt hoe je de Bijbel leest. “Voor elke ketter een letter”, is een uitspraak waarmee waarschijnlijk wordt bedoeld dat je leken niet moet vertrouwen met de uitleg van de Bijbel.
Maar . .
Dit boek laat duidelijk zien dat tirannen de Bijbel misbruiken voor hun eigen gewin.
Ik ben het daar mee eens. Maar dat is ook maar een mening.
Een mooi dilemma: als je de Bijbel wil gebruiken om te lezen over grote waarheden, maar je bent zelf de filter waardoorheen die waarheden heen gaan . . . Hoe werkt dat dan?
Ik vertrouw erop dat ik een goed filter heb als ik er vanuit ga dat God Liefde is. Maar ik moet niet alleen die Bijbel kritisch lezen, ik moet ook kritisch naar mezelf blijven.
