Selecteer een pagina

Ik ben schrijver, mijn kunst is woorden zoeken en op de goede manier achter elkaar zetten. Het is een karige kunst. Voor mij is kunst uiting geven aan al dat voelen daarbinnen, want gewoon alleen maar voelen is gevaarlijk. Het is wild en woest daarbinnen, stotend, scheurend, trekkend, duwend, zuigend, draaikolkend, uitbarstend, bonkend, schreeuwend, overstromend, in al haar woeste schoonheid en verdriet, want die twee zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.
Ik zou het moeten laten zijn, al dit geweld, maar dat kan ik niet. Ik moet duiden, raken, aaien, sturen, zingen, schuren, kneden, glooien, vormen, polijsten, kleuren, schetsen, zingen en zalven met mijn woorden. Net als de gevoelens zelf is deze drang groter dan ik. En helemaal nooit reiken de woorden toe.