Als je je nu machteloos voelt heb je de grootste macht die er is.
Dat zeg ik niet zomaar. Ik kan dat uitleggen.
De machtigen zijn de mensen die nu de wereld kapot maken. Als je dat ziet gebeuren en je wordt daar die door geraakt, en je voelt je machteloos, dan behoor je tot de mensen die hart hebben voor de wereld.
Het is het hart, tegenover de harteloosheid.
Harteloosheid kan alleen stuk maken. Dat lijkt macht, maar dat is het niet want het schept niets.
Het hart schept. Als het waardevolle is ontstaan vanuit het hart. Met je hart kun je onderen helen. Met het hart zorg je ervoor dat mensen mens zijn. Dát is scheppingskracht. Dat is eindeloos veel lichter dan de vernietigende kracht.
Ik snap de machteloosheid, want met deze macht kunnen we niet direct voorkomen dat mensen de wereld stuk maken. Maar we scheppen elke dag, en dat zal indirect de wereld redden van het kwaad.
Ik snap nu ook de bergrede beter:
Zalig de zagdmoedigen
omdat zijn de aarde zullen beërven.
Het gaat om een anders soort macht. Het gaat niet over een hekel ergens als je dood bent. Het gaat om het hier en nu, want je leeft een liefdevol leven. Als tegenstelling tot de mensen in hun macht en rijkdom vluchten voor het echt leven. Ze durven de pijn niet aan omdat ze niet snappen wat liefde is.