Selecteer een pagina

De deurklink van mijn raam

(raamklink klinkt zo krom)

vangt in zijn metalen matglans

de laatste restjes zon van de dag.

En met dit beeld

zingt mijn melancholie zich los.

Het machtig mozaïek 

van alle beelden ooit trekt langs

zoals ook de deurklink

van de kamer van mijn oma

die eenzelfde zachte glans gaf.