Selecteer een pagina

Waarom, hoor ik, waarom zo hard, 

zo hard en onverzoenlijk?

Waarom slaan we geen bruggen?

En ik, die altijd twee kanten zag,

altijd het licht kon zien, ook in het duister,

ik ben aangekomen op een punt

waar ik juist bruggen moet verbranden,

een krachtig nee moet uitspreken.

Nooit meer. 

Nooit meer goede vrede bewaren

en ontkennen wie ik ben.

Nooit meer accepteren

dat anderen worden buitengesloten.

Nooit meer wreedheid

in een keurig pak.

Nooit meer op beleefde wijze

anderen hun waardigheid ontnemen.

Mijn nee is een ja.

Een ja voor iedereen 

die nooit gezien werd,

nog steeds niet gezien wordt.

En als je toenadering wil

laat dan achterwege

je haat

je minachting

je vanzelfsprekende gelijk

je weten hoe het hoort

je afkeer van wat anders is.

Ik wil je kwetsbaarheid zien

en als het angst is

die jouw schaduw werpt

dan zal ik je troosten

al jij het toelaat.

Waarom, hoor ik, waarom zo hard, 

zo hard en onverzoenlijk?
Waarom slaan we geen bruggen?

En ik, die altijd twee kanten zag,

altijd het licht kon zien, ook in het duister,

ik ben aangekomen op een punt

waar ik juist bruggen moet verbranden,

een krachtig nee moet uitspreken.

Nooit meer. 

Nooit meer goede vrede bewaren

en ontkennen wie ik ben.

Nooit meer accepteren

dat anderen worden buitengesloten.

Nooit meer wreedheid

in een keurig pak.

Nooit meer op beleefde wijze

anderen hun waardigheid ontnemen.

Mijn nee is een ja.

Een ja voor iedereen 

die nooit gezien werd,

nog steeds niet gezien wordt.

En als je toenadering wil

laat dan achterwege

je haat

je minachting

je vanzelfsprekende gelijk

je weten hoe het hoort

je afkeer van wat anders is.

Ik wil je kwetsbaarheid zien

en als het angst is

die jouw schaduw werpt

dan zal ik je troosten

al jij het toelaat.