Een van die dapper dingen die Fenna deed.
Toen de kinderen kroot waren trokken we lootjes voor sinterklaas. Surprises en gedichten. Van de surprises werd altijd veel werk genaakt. Die waren nooit alleen een knutselding. Er hoorde altijd een verhaal bij met opdrachten. Ze leken vaak nog het meest op een mini preakout-room. Ons gezin bestaat ook uit perfectionisten en mensen die pas op het laatste moment beginnen. Het was de laatste dagen vooral veel chaos en veel stress in huis. Heel erg leuk, maar ook heel erg overprikkeld. En dat in een periode waar ook vaan toetsweken waren.
Fenna besloot goed voor zichzelf te zorgen en zich de stress te sparen. Ze deed wél mee met sinterklaas, maar ze deed niet mee met lootjes trekken. Dat gaf haar rust.
Wat ik zo ontzettend geweldig van haar vond is dat ze de avond zelf heel erg heeft meegenoten van alles. Ze voelde zich niet buitengesloten. Dat was ze ook niet. Ze kreeg natuurlijk ook cadeautjes en gedichten. Maar het deerde haar niet dat zij geen klapstuk had gemaakt, of er een kreeg. Ze genoot mee van de ontdekkingen, de buzzels, de verwijzingen naar dingen ins onze levens. Ze was zó helemaal deel van de avond! Ze werd ook door ons allemaal omarmt, maar het was háár kracht om zich er helemaal bij te voelen.
Ik zag toen weer wat voor krachtige en liefdevolle vrouw ze aan het worden was.