Dit is een boodschap voor mensen met een bezwaard hart. Mensen die zich machteloos voelen. Het is voor wie met lede ogen ziet hoe de wereld verhardt. Voor wie de pijn voelt voor al die mensen die worden buitengesloten, afgedankt, niet meer mee kunnen doen.
Dit is een boodschap voor mensen die zich machteloos voelen, voor wie met lede ogen ziet hoe de wereld verhardt. Voor wie de pijn voelt voor al die mensen die worden buitengesloten, afgedankt, niet meer mee kunnen doen.
Liever lezer, er is hoop. Lieve lezer, jij bent de hoop. Je machteloze gevoel is een teken van een grote kracht. Het is de grootste kracht in de wereld. Het is de kracht van de liefde. En die krijgt is de kracht van de schepping. Alles wat waardevol is, is ooit met liefde gemaakt. Alles wat echt van belangrijk is, is uit liefde tot stand gekomen.
Liefdeloze machthebber spreken met hun veel te grote monden niet de taal van de liefde. Hongerend naar nog meer macht lopen ze zonder blikken of bloezen over de kwetsbaren heen. Deze machthebbers zijn niet in staat om iets te maken. Hun macht kan alleen afbreken.
Dat werd duidelijk in een lezing die ik volgende over Apocalyptische literatuur. Ik leerde dat het beeld dat ik daar bij had helemaal niet klopte. Ik dacht dat het ging over rampen, monsters en het einde van de wereld. Die beelden staan er allemaal in, maar ze vormen niet de kern, niet de bedoeling van dit soort literatuur. Er vallen meer verhalen onder dan het boek Openbaring. Allemaal zijn ze bedoeld als protest en troost. Allemaal zijn ze geschreven in een tijd waarin er wrede heersers regeren, en ze hebben de boodschap: de wereld zoals die er nu uitziet is niet de bedoeling van God. De liefdeloosheid heeft niet het laatste woord.
In dit licht moet ik ook denken aan de bergrede. “Zalig zijn de zachtmoedigen, want zij zullen de aarde beërven”. Wat een mooi woord: zachtmoedigen. Het zijn niet de mensen die met een vuist op tafel slaan. Het zijn de mensen die vaak over het hoofd worden gezien, en waarschijnlijk zelfs als eerste over de voet worden gelopen. En toch zijn zij het die de troost voor de wereld vormen. Hun kracht is de kracht van de liefde, en dat is de sterkste kracht in de wereld. Het is misschien niet de kracht die kan voorkomen dat iets afgebroken wordt, het is wel de kracht die weer kan opbouwen.
Ik reken ons, in onze machteloosheid, tot de zachtmoedigen. Dat we oog hebben voor de mensen die op welke manier dan ook worden afgedankt, is een onderdeel van onze macht. Laten we het blijven uitspreken: “We zien jullie. Jullie doen er toe.”