Kritisch Stemmetje In Hoofd: Je reageert steeds vaker nogal bot. En je blokt mensen.

Ik: Ik ben direct. niet bot. Ze zien dingen niet, omdat ze het niet zelf meemaken. Dat vertel ik ze. Ik ben trouwens alleen zo direct als mensen niet vanuit nieuwsgierigheid reageren, maar vanuit verdediging. De mensen die het vervelend vinden als ik het woord cis gebruik. Mensen die moe worden van het woord privilege. Mensen die zich beledigd voelen als ik het woord fragility gebruik.

KSIH: Je kunt toch aardig blijven? Die mensen komen soms voor het eerst in aanraking met de dingen die je zegt. Neem de tijd om het uit te leggen.

Ik: Dat deed ik. En soms nog. Ik  heb dit blog   geschreven om het uit te leggen. Maar dan gaan mensen alleen maar zeggen dat ze het allemaal goed bedoelen. Dat ik toch wel moet snappen dat ze oké zijn. Of ze beginnen hele theoretische discussies dat je het allemaal anders kunt zien.

KSIH: Dat is vaak toch ook zo?

Ik: Het punt is. Zij maken de discriminerende dingen niet mee. Voor hun is het gewoon een idee waar ze mee kunnen spelen. Er staat bij hun niks op het spel als ze alles van alle kanten willen bekijken.

KSIH: Dan leg je dat toch uit?

Ik: Ook dat doe ik. Maar ze voelen zich vaak aangevallen. Ze hadden het idee iets goed te doen, en in plaats van applaus krijgen ze kritiek. Daar kunnen ze niet tegen. Het hele gesprek gaat dan alleen nog maar over hoe goed ze het bedoelen. Ze willen die geruststelling. Soms willen ze zelfs een excuus van me, dat ik ze onterecht aanviel.

KSIH: Dat is toch niet zo gek? Jij schrikt toch ook als iemand je op iets wijst wat je niet zo handig deed? 

Ik: Ja. En ik maakte dezelfde fouten. Intussen leer ik om te luisteren naar de mensen die me op mijn vingers tikken. 

KSIH: Maar niet iedereen kan dat. Jij kunt door iets aardiger te zijn deze mensen toch helpen om dat te zien?

Ik: Mijn ervaring is dat me dat veel energie kost. Emotional labour, heet dat. Dat is een perfecte naam. Het kost me niet alleen tijd, maar ik word altijd emotioneel geraakt in zo’n gesprek. Te vaak is die energie voor niets. Dan sluiten ze af met : “Nou, ik wilde alleen maar helpen. Stank voor dank.”

KSIH: En dan

Ik: Dan blokkeer ik ze.

KSIH: Maar daar doe je je zaak geen goed mee. Deze mensen gaan dan op andere plekken vertellen dat transgenders zo bot zijn. Dat het hun eigen schuld is dat ze niet geaccepteerd worden.

Ik: Zie je niet dat dat precies het probleem is? Dat ik iedereen alles netjes moet uitleggen? Dat ik braaf en beleefd met zijn en aardig?  Dat ik trans mag zijn maar dat ik me dan wel netjes moet gedragen? Dat ik alleen mezelf mag zijn onder voorwaarden?

KSIH: Dan moet je dát een keer rustig uitleggen.

Ik:  Bij deze.

Please follow and like us: