Selecteer een pagina

seksuele ontwikkeling als trans meisje

Maar met het mooie, het opwindende, kwam ook de schaduwzijde. Wat ik op de achtergrond voelde, maar nog niet doorhad, was dat ik niet op een gelijkwaardige manier begeerd werd. Ik vermoed dat alle meiden dit hebben moeten meemaken, de tang waarin je terechtkomt als je gevleid wordt door de aandacht, maar waarbij je, om je eigen waardigheid niet te verliezen, die aandacht soms moet afwijzen. Ik zie nu welke grens ik deze mannen liet passeren. Ze waren meer bezig met hun eigen lust dan met mij als persoon. En mijn zoeken naar fysieke waardering en bevestiging als vrouw was er de oorzaak van dat ik het liet gebeuren. De grens is ook heel subtiel. Nu pas, bij het schrijven van deze woorden voel ik de grens. Nee, ik voelde het al eerder, maar nu pas zie ik haarscherp waar die ligt en kan ik hem benoemen. Ik laat me dat nu niet meer gebeuren. Ik heb inmiddels van veel vrouwen ook de nodige complimenten gehad over mijn uiterlijk, en eerlijk gezegd hebben zij daar ook meer verstand van dan mannen. 

 

Die mannen vallen flink door de mand. Sinds ik op social media vrouw ben, krijg ik een eindeloze stroom privé berichten die allemaal beginnen met een compliment. Ik neem complimenten van vreemde mannen niet meer zo serieus, er zit altijd een agenda achter. De bevestiging dat ik een aantrekkelijke vrouw ben hoef ik niet meer op deze manier te zoeken. 

 

Ik was destijds blij met deze ervaringen, en ik heb een tijdlang verdrietig gevonden dat ik ze in mijn puberteit gemist heb. Ik heb niet kunnen experimenteren en ontdekken, ik heb een stuk ontwikkeling gemist. Maar steeds meer voel ik dat het helemaal niet zo erg is dat ik dat stuk oversloeg. Als ik als volwassen al in de valkuil trapte, als ik als volwassene al dacht dat deze aandacht bij het vrouw zijn hoort, hoe had ik dit als puber dan overleefd? Ik was een gewillige prooi geweest als meisje. Ik was toen nog veel hongeriger naar een beetje aandacht en erkenning. Mijn ontkenning van mijn trans zijn en mijn seksualiteit heeft me misschien wel gered. Ik heb het al eerder genoemd, vermijdingsmechanismen zijn er niet voor niets.

Nu weet ik het, nu voel ik het. Dit soort aandacht van mannen hoort helemaal geen onderdeel te zijn van het vrouw zijn! Ik las net het hoofdstuk over mijn eerste zoen met Marjon nog eens door. Het was maar één ervaring, maar dát was de ervaring zoals ik hem wilde, en ik heb hem wél meegemaakt. Ontroerend zoals twee jonge mensen elkaar en zichzelf heel verlegen ontdekten, en daarbij merkten dat er ook nog zoiets was als een lichamelijke, seksuele component. Ik kan de jacht van mannen missen als kiespijn, en misschien heb ik alle reden om juist blij te zijn dat ik het hele hormoon-gedragen verleidingsspel in mijn puberteit gemist heb.