Je hebt colomnisten zoals Sylvia Wiiteman. Ze hebben een mening omdat dat scoort. Ze verstaan als geen ander de kunst om het sentiment te berijden. Teugels strak, het beest goed aanvoelen, en je kunt het zelfs sturen. Ze hebben een perfect radar voor wat populair is, en voor wat kan en wat niet kan. En soms gaan ze expres over de schreef, want dat scoort. Dan zijn ze lekker scherp. Het is in de kern dezelfde vaardigheid van de bully’s op het schoolplein die bepalen wat populair is en wat niet. En ze laten dat snel genoeg wisselen om de te trage volgers belachelijk te kunnen maken.

En dan worden ze verontwaardigd als ze merken dat bepaalde grenzen echt niet meer kunnen. Hey! I got news! Ze konden nooit. Alleen nu laten de gepesten zich eindelijk een keer horen. Nu gaan ze niet meer weg. Nu laten ze zich de schaamte niet meer aan praten, omdat ze eindelijk trots zijn op zichzelf.

En dan zeggen sommigen dat het toch jammer is. Omdat het een verschraling is als die “scherpte” niet meer mag.

Het is GEEN verschraling. Dit soort makkelijk scoren is nooit een hoogstandje geweest.

Dit soort scoren houdt onderdrukking in stand omdat het onderdrukking normaliseert. Nee! Die woorden zijn NIET te groot. Ze beschrijven exact wat er gebeurt. Het is hetzelfde mechanisme dat Trump gebruikt en het is NOOIT onschuldig. Het heeft consequenties.

En als je scherp wil, kijk dan bijvoorbeeld eens naar de columns van Meredith Greer of Asha Ten Broeke of lees oneworld.nl of de tweets van @rzuaslan,   (ik mis er nog een paar). Die fileren regelmatig uitspraken van anderen. Maar zij doen dat vanuit een oprechte boosheid en niet omdat ze er mee kunnen scoren.

Wat we nodig hebben zijn columnisten met een sensor. Niet een sensor voor wat scoort, voor wat kan en niet kan. Columnisten met een sensor voor mensen, niet voor woorden. Die woorden zijn een middel, niet het doel. Die columnisten snappen waaróm iets niet kan. Die hebben geluisterd, ingeleefd. Die hebben een intern kompas. Ze hoeven nooit na te denken of iets wel mag, ze denken na over de invloed van hun woorden. Dat is geen fingerspitzengefühl, dat is een gevoel vanuit het hart.

Mensen die het nu zo jammer vinden dat er niks meer kan hebben niet begrepen waar het om gaat.

 

Please follow and like us: