En ook niet van Amy Cuddy, Gary Vaynerchuck, en alle andere grote namen met hun inspirational talks.

Het komt gewoon doordat ik stikjaloers ben natuurlijk. Ik wil daar staan.

En toch. Als ik daar stond hield ik een ander verhaal.

Ze vertellen hét grote “Volg je hart verhaal” In allemaal verschillende versies.

En ze hebben allemaal gelijk. Want dit is de revolutie waar we op wachten. Steeds meer mensen die de oogkleppen af gooien, hun bullshitbanen opzeggen, de ratrace uit stappen en gaan doen waar ze echt in geloven.

Dat is een mooi verhaal, en ik zou datzelfde verhaal vertellen. Ik zou alleen het zwaartepunt ergens anders leggen.

Nu zie ik overal glanzende moed, de aantrekkingskracht van succes. Allemaal mensen die willen wat zij hebben, die grote namen.

Maar dat is niet niet je hart volgen. Dat is weglopen.

Dat is starry-eyed een pad volgen in de hoop dat het je weg haalt uit je shit.

Dat is “The road least taken” plaveien met mooi quotes, zodat het een fijn wandelpad wordt.

En intussen voorbij gaan aan wat je echt te doen hebt.

Wat je écht te doen hebt, is wat je tot nu toe steeds vermijdt.

Voor iedereen is het anders, en voor iedereen geldt hetzelfde. Je ziet het niet. Het is je blinde vlek. Je hebt voor jezelf verstopt dat je het hebt verstopt.

Ergens in je brein heb jij een mijnenveld liggen, met van die grote rollen prikkeldraad er om heen. En daar binnen in ligt het. Je komt er  al zo lang niet meer bij, dat je alleen nog maar het schrikdraad en de mijnen ziet.

Daar naar toe gaan, dát opzoeken, beleven, doorvoelen,dát is je echte werk.

En dat vergt eenzame moed.

Want helemaal niemand weet hoe vreselijk dapper jij moet zijn om dit te voelen.

Alleen jij. En jij moet niet zo moeilijk doen, want de anderen kunnen het ook.

Dus áls je al een keer op die plek bent, voel je waardeloos, in plaats van de dapperheid die je mag voelen.

Om die waardeloosheid te ontlopen ga je op zoek naar daden van glanzende moed. Die zijn er ook wel. Dingen die anderen vreselijk dapper vinden. En jij vindt ze ook best wel eng. Dus daar valt de winst te behalen.

En zo, in je glanzende moed, verstop jij je echte angst in het volle zicht.

Beste verdwijningstruc ever.

Maar hé!

Je hebt je adrenaline shot. Je hebt gedaan wat ze zeiden, die grote namen. Je voelt je even geweldig als zij.

Maar je bent geen moer opgeschoten.

Ik zou je mee willen nemen naar jouw eigen eenzame moed.

Laten voelen hoe geweldig je nú al bent.

Laten zien welke prachtige stappen je nu al zet, maar niet kunt zien.

Ik zou je willen laten kijken naar jezelf door de ogen van je eigen interne fan.

Zodat je met alle kleine stappen van eenzame moed met authentieke trots naar jezelf kunt kijken.

Dát is mijn verhaal, over mij, over jou.

Ik vertel het op 15 november in de concertzaal in Oosterbeek.

Ik zie je daar graag.

Please follow and like us: