In een achtbaan mag je bang zijn

en voor een examen ook

Om onrecht mag je boos zijn

vooral als het anderen treft.

Blijdschap mag je tonen

als je weet dat je omgeving

dat kan spiegelen.

We kúnnen het wel,

voelen,

en we doen het ook,

als het mag.

Als het past.

Als het te snappen is.

Als het eenduidig is, en niet gemengd.

Ja, we praten wel over gemengde gevoelens,

maar we dan voelen we ze niet.

Praten over je gevoel is een hele goede manier

om ze niet te hoeven voelen.

Als je iets wil zeggen,

praat dan ín je gevoel,

en wees niet bang voor de brok in je keel.

Maar durf je ook alleen te zijn,

met wat je voelt?

Geen afleiding

geen duiding?

En durf je ruimte te maken

voor gevoelens die niet mogen?

Weet je überhaupt

van hun bestaan?

Jij die in een flits

alles laat verdwijnen

in die grote Bermuda driehoek

die je met je meedraagt.

Is het niet eens tijd

om jouw mysterie op te lossen?

 

 

Please follow and like us: